شب آخرسال وب لاگ نوشتن حس خاصي داره.مثل فيلم ديدن ،مثل با دوستي تلفني خلوت كردن ،مثل حرف هاي نگفتني كه به دل سفيد كاغذ مي گي...مثل هر كاري هست وشبيه هيچ كاري نيست.

دارم به آغاز مي انديشم.آغاز سال 85 كه حالا رسيديم به آخرش.همه حادثه ها كه حالا خاطره شدند ،دارم تو ذهن خسته ام رژه مي رند. آنقدر همشون برام عزيزند كه دلم نمي خواد از يكي بگذرم و سراغ ديگري بروم و از آن طرف دلم براي آخر صفي ها مي سوزه.بايد عادلانه برخورد كرد.

اما هميشه يه خاطره هست كه با سماجت ميخواد با تو بمونه.سال جديد و تازه شدن و اين حرف ها هم سرش نمي شه .مي گه من از جنس زمان نيستم كه با زمان تغيير كنم.

تو ،آن خاطره اي!...

دارم مي خندم وخوب مي دونم كه معني اين خنده چي؟دارم شب آخر سال كلاهم قاضي مي كنم و به حرفي مي رسم كه آيا بايد مي گفتم يا نمي گفتم...اما حالا فقط خاطره ات مونده و حرفي كه من بعد از مدت ها دارم يه گوشه تنهاي دنيا براي دل خيلي كوچكتره خودم مي گم ...و شايد تو هرگز نشنوي! به نظرت خنده دار نيست؟به قول استاد شب هاي روشن:

_ آدم كسي رو آنقدر دست داره كه بخاطرش يك سال صبر مي كند اما حاضر نيست بهش بگه "دوستش داره"

از من و تو كه گذشت.دلتنگي اش براي من ماند و غرور خرد شده اي براي تو...و مي داني كه خودم را خيلي سخت بخشيدم بخاطر...

حال و هواي شكيلا به سرم زد.

   بهار دلكش رسيد و دل به جا نباشد      از انكه دلبر دمي به فكر ما نباشد

        در اين بهار اي صنم بيا   آشتي   كن       كه جنگ و كين با من حزين روا نباشد

...بيا آخرين ساعات اين سال كهنه با خودمان صادق باشيم.خيلي كارها بود كه مي شد در لحظات خاصي انجام داد ولي در انجامش ترديد كرديم.منظورم فقط قصه خودم و تو نيست،همه ابعاد اين زندگي يك ساله را مي گويم.چه كار ها كه مي شد كرد و نكرديم چه كارها نبايد تن به انجامش مي سپرديم و تحققش را به چشم ديديم.

يه ايراد اساسي تو اينجور زير و رو كردن كارها هست كه حتما حتما روح خودت را داغون مي كني.يعني چنان از موضع قدرت خودت محكوم مي كني كه اگر شادي سال نو نباشه شايد به يه فروپاشي برسي.

مي خوام بگم اگه با خودت صادق صادق باشي خيلي جاها  مي بيني مقصري.ولي خوبي سال نو اينه كه قدرتي در درون خودت حس مي كني كه مي توني خودت را تغيير بدهي.من يكي از طرفداران سرسخت اين انديشه ام كه همه چيز در من ، معني ميشود.نوع نگاه من به زندگي آن را سخت يا آسان مي كند.شرايط فقط درصد ناچيزي را در بر مي گيرد كه درمقايسه با اراده و انديشه آدم خب كاملا كم مي آورد.

آره ديگه آخر سالي دارم حرف هاي خوب مي زنم.يكم شبيه اين حرف هاي راديو وتلويزيوني شد...اما بي شوخي بهار بهترين فرصت براي بهتر بهتر شدنه.حال وهواي بهاري آدم را به آرامشي مي رسونه كه مي تونه براي هدف هايش بهتر تصميم گيري كند،روي مسائل اساسي زندگي اش بهتر بيانديشد، روي فرصت هاي زندگي اش بيتشر تامل كند و آدم هاي مناسب تري را درمسير زندگي خود پيدا ند.مسير...يادته؟

شايد اين طرز فكر يه مقداري بخاطر اين باشه من متولد بهارم.يادته؟...يكي از روزهاي فصل بهار تولد منه!

هميشه لحظه سال تحويل بغض داشتم.الان كه كمي مطالعاتم بالاتر رفته فكر مي كنم دليل اين بغض را مي دونم.يه من سنگين مي خواد جدا بشه و جاشو يه من سبكه تره بگيره.عيد واقعي هم كه با لباس نو سفره هفت سين و سبزي پلو نمي آد،به فرمايش مولا علي (ع) هر روز كه در آن گناه نباشد ،عيد است.از تعريف ديني گناه كه بگذريم به اعتقاد من هر روزي كه من دروني ام سنگين تر نشود ،عيد است.

هرچه قدر من دروني سبك تر باشه ،احساس شادابي بيشتري داريم.اگر حزن هم داشته باشيم اندوه عميق تر و ارزشمندتري ست.براي همين هم هست كه همه ايام عيد سرحالند.هيچ كسي هنوز بار خودش رو از منم منم كردن ها سنگين نكرده.

اميدوارم پست آخر سال 85 پر ازاميد باشه.اين مدت انقاد زياد شنيدم كه وب لاگم غم انگيز شده.خب اين صفحه مجازي نمادي از خود ماست.اگر عاشق باشيم همه با اولين جمله مي فهمند.اگر خسته باشيم همه از مفهموم مطلب هواي مسموم خستگي و دلتنگي را مي گيرند.بگذريم كه پاييز و زمستان 85 پر از حادثه و تصميم سخت و تلاش بسيار بود براي من _ مثل پاسخ سوال سال گذشته را چگونه گذرانده ايد؟

لحظه سال تحويل ياد بيماري باشيد كه در اتاق تاريك بيمارستان به راهرو چشم دوخته شايد كسي به ديدارش بايد.

لحظه سال تحويل به مادر و پدري فكر كنيد كه سر خاك جوانشان نشسته اند و زيارت عاشورا مي خوانند.

لحظه سال تحويل به بم فكر كنيد.به "عيد و امسال عيدي نداريم"

و لحظه سال تحويل خدا را فراموش نكنيد كه از همه لحظه ها نزديك ترست.

                                                        سال نو مبارك